6 اوت 2024 - یک تیم بین المللی از محققان گزارش دادند که خواب ناسالم مداوم، یا ناکافی یا زیاد، با افزایش قابل توجه خطر ابتلا به دیابت نوع 2 در یک جمعیت بالغ با نژاد و وضعیت اقتصادی متنوع، مرتبط است.

در حالی که تحقیقات قبلی مدت زمان خواب نامطلوب را با افزایش خطر ابتلا به دیابت مرتبط دانسته اند، گزارش فعلی که در مجله Diabetologia منتشر شده است، این یافته‌ها را به گروه بزرگی از بزرگسالان میانسال ​​تا مسن، سیاه‌پوست و سفیدپوست، اکثراً با درآمد پایین، در ایالت های جنوب شرقی آمریکا تعمیم داده است.

پرفسور Kelsie Full، اپیدمیولوژیست رفتاری در مرکز پزشکی دانشگاه واندربیلت، گفت: "مطالعه ما اطلاعات جدیدی را برای حمایت از اهمیت سلامت خواب در میانسالی، به ویژه حفظ برنامه خواب منظم در طول زمان، برای کاهش خطر ابتلا به شرایط نامطلوب قلبی متابولیکی ارائه داد."

مدت خواب کمتر از حد مطلوب، به خواب کمتر از هفت ساعت یا بیش از نه ساعت در شب اطلاق می شود.

مطالعات قبلی نشان داده‌اند که بزرگسالان سیاه‌پوست بیشتر از همتایان سفیدپوست خود الگوهای خواب طولانی‌مدت و ناسالم دارند، همچنین بار نامتناسب بالایی از دیابت را تجربه می‌کنند. افراد کم درآمد نیز بیشتر احتمال دارد که بد بخوابند و به دیابت مبتلا شوند.

مطالعه ی حاضر بر اساس پرسشنامه‌هایی انجام شد که توسط تقریباً 36000 شرکت‌کننده ی بزرگسال در مطالعه کوهورت جامعه جنوبی تکمیل شده بود، که سلامت گروهی از مردم با نژاد و وضعیت اقتصادی متنوع را در 12 ایالت جنوب شرقی دنبال می‌کند. اکثر اعضای گروه از طریق مراکز بهداشتی اجتماعی ثبت نام شدند.

برخلاف مطالعات قبلی، که در جمعیت‌های عمدتاً سفیدپوست یا منحصراً چینی با ارزیابی خواب در یک نقطه از زمان انجام شد، تقریباً 62٪ از شرکت‌کنندگان در مطالعه ی فعلی سیاه‌پوست بودند و مدت زمان خواب آنها از دو نظرسنجی جداگانه استخراج شد که به طور متوسط​​ با فاصله ی پنج سال انجام شده بود.

شیائو، دانشیار اپیدمیولوژی، ژنتیک انسانی و علوم زیست محیطی در مرکز علوم بهداشت UT در دانشکده ی بهداشت عمومی هیوستون، خاطرنشان کرد: یکی از نقاط قوت اصلی مطالعه ی ما این بود که به جای یک بار بررسی مدت زمان و الگوی خواب، بر روی الگوی خواب طولانی‌مدت تمرکز کردیم.

او گفت: علاوه بر این، ما این مطالعه را در گروه بزرگی از جمعیت‌های عمدتاً کم‌درآمد و سیاه‌پوست انجام دادیم که به طور سنتی در تحقیقات بهداشتی مورد مطالعه قرار نگرفته‌اند. ما با تمرکز بر الگوهای طولی خواب، اهمیت حفظ یک الگوی خواب سالم را در طول زمان برای سلامت متابولیک نشان دادیم.

قوی ترین ارتباط با دیابت در میان شرکت کنندگانی یافت شد که تغییرات شدیدتر و تنوع بیشتری در مدت زمان خواب خود را گزارش کرده بودند. دوره های بسیار متغیر خواب در مطالعات دیگر با کنترل ضعیف تر سطح قند خون و همچنین چاقی و دیابت مرتبط بود.

محققان نتیجه گیری کردند که "یافته‌های کنونی نشان می‌دهد که مدت زمان خواب بسیار متغیر در جمعیت‌های محروم ممکن است عامل مهمی در ایجاد نابرابری‌های نژادی و اجتماعی-اقتصادی در سلامت قلبی متابولیکی باشد."

در حالی که "خواب طولانی غیرعادی" ممکن است مستقیماً باعث دیابت نشود، ممکن است منعکس کننده وجود سایر عوامل خطر دیابت از جمله "خستگی مرتبط با دیابت" باشد. به این ترتیب، خواب طولانی هنوز یک پیش بینی کننده رفتاری مهم برای خطر دیابت است که ممکن است برای پیش بینی خطر و غربالگری بیماری استفاده شود.

نویسندگان تحقیقات بیشتری را برای شناسایی عوامل اجتماعی و محیطی، مانند زندگی در محله‌های پر استرس و محروم، که می‌توانند خواب طبیعی و سالم را مختل کنند، توصیه کردند. آنها می خواهند بدانند که چگونه اختلال خواب ممکن است به نابرابری‌های نژادی و اجتماعی-اقتصادی در نتایج سلامتی منجر گردد.

آنها نوشتند: "مطالعات مداخله ای نیز برای ارزیابی اینکه آیا بهبود سلامت خواب ممکن است نابرابری های سلامتی را در ایالات متحده کاهش دهد، مورد نیاز است."

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2024-07-unhealthy-linked-diabetes-diverse-population.html